VDS – vliegduivensport

VDS is een afkorting van een grote vereniging die zich bezig houd met het in stand houden van vliegduiven. Deze vereniging heeft een groeiende belangstelling en inmiddels 250 leden in de vereniging. Het begon in 1989, de vereniging werd toen opgericht door Herman Beekveldt, Jan Lambrechts en Jan van Schalkwijk.

Het gaat om vliegduiven bij de VDS

Bij de VDS gaat het om vliegduiven met een aparte stijl. Of het nu hoogvliegers, tuimelaars of kroppers zijn iedereen is welkom. Vijf keer per jaar ontvang je een clubblad en twee keer per jaar is er een samenkomst en vergadering. Nu moet je niet denken dat er in zo’n een vergadering lang gesproken wordt over bestuursaken. Het is meer een gezellig en sociaal gebeuren dus zeker aan te raden om naar toe te gaan. Contributie is overigens maar 20 euro per jaar.

Tijdens een ontmoetingsdag met andere leden worden er duiven verkocht tegen zeer vriendschappelijke prijzen. Maar eerlijk gezegd wordt er meer geruild en weggeven dan gekocht. Zo blijft het ook voor iedereen leuk om duiven te houden.

Kennis van zaken

Er is dankzij de grote diversiteit aan vliegrassen veel kennis van zaken onder de leden aanwezig. Mensen delen graag hun kennis maar ook hun duiven. Een leuke en respectvolle omgeving waar ruimte is voor bijzondere rassen.

Je merkt ook dat er steeds meer liefhebbers van Spaanse Kroppers lid worden van de VDS niet zonder reden natuurlijk. Omdat het exterieur niet het belangrijkste is maar de unieke karakter en vliegeigenschappen van de Spaanse kroppers. Andere verenigingen leggen meer de nadruk op tentoonstellingen en de VDS ligt meer de nadruk op karakter en vliegeigenschappen in een respectvolle omgeving voor elkaars hobby.

Belangrijkste bij de VDS

Het is mag nu duidelijk zijn dat liefhebbers van vliegduiven bij de VDS uitstekend op hun plaats zijn.
Liefhebbers van de vliegduivensport stellen prestatiecriteria boven schoonheid en nooit omgekeerd.Een uitstekend uitgangspunt om de Spaanse kroppers in ere te houden.

Kijk eens op hun Facebook pagina Of ga direct naar hun website voor meer informatie.

Tijden veranderen

Denk dat de Picasport aan zijn laatste jaren bezig is. Treurig nieuws maar de grootmeester en vaandeldrager van de Picasport heeft vorig jaar na een zwaar ongeluk besloten. Om na 38 jaar, zijn laatste jaren te gaan verdiepen in iets anders, in de postduivensport. Waarom zul je denken. Meest simpele reden is dat het tijd wordt voor een nieuwe kijk op de sport die de Pica als ras kan behouden voor de toekomst en terugtreden als antiek boegbeeld is dan het beste wat je kunt doen.

Laatste der Mohikanen

De laatste Picasport liefhebbers. Hebben ondertussen en jammergenoeg ook de Pica vaarwel gezegd. Laatste der mohikanen waren Marco Geerders, jarenlang een enthousiast lid van de Picasport maar door omstandigheden moest stoppen met de duiven. Cees Schreuder, een sfeermaker, iemand waar je van op aan kon met een unieke visie. Bas van Meeteren, iemand die het duiven melken in zijn bloed zit. Jammer, ik kan het niet anders verwoorden maar gelukkig in het land van oorsprong nog het meest gehouden duivenras.

Op dit ogenblik wordt de Pica in Nederland nog in stand gehouden door twee zeer getalenteerde duivenmelkers, Don Farinaux uit de Hoeksche waard en Jan den Hartog een doorgewinterde expostduivenmelker. De Pica is de enige kropper die nog zuiver voor het karakter en vliegen wordt gefokt. Dit ras zou ook nog de enige redding kunnen zijn om de vele aan inteeltdepressie lijdende Spaanse kropperrassen nieuw leven in te blazen. Waar de overige kropperrassen al ernstig in kwaliteit afnemen. oorspronkelijke vlieg en gedragskenmerken nauwelijks meer herkenbaar. Is het inzetten op een verstandige wijze van de Pica een bron van vitaliteit.
Laten we dan ook hopen dat de Picasport toch weer een opleving krijgt onder de bezielende leiding van deze twee geweldige heren. Dit unieke en meest bijzondere ras mag zeker niet uit Nederland verdwijnen.

Inteeltdepressie

Langzamerhand is er geen enkel verschil meer te ontdekken tussen een gemiddelde pauwstaart en een vertegenwoordiger van een trots Spaans kropper ras. Behalve het door keuringsreglementen  tot karikatuur veroordeelde exterieur. Zelfs in Spanje het land van herkomst neemt de animo om de oorspronkelijke waardes van de Spaanse kroppers te behouden snel af.. En dat is jammer, de Spaanse kropperrassen hebben we in Nederland in ruim dertig jaar tijd aardig weten te degraderen tot aan inteeltdepressie lijdende zielige hoopjes veren en stront. Mede dankzij de uitstekende begeleiding van de SIS. Een arrogante club eigenheimers waar je als buitenstaander nauwelijks in kan doordringen. Volgens horen zeggen van veel gedesillusioneerde starters.

Duivensport zit in een neerwaartse spiraal

De hele duivensport stort in een rap tempo in elkaar. Elk jaar haken er weer liefhebbers af. Duivenmelkers concentreren zich ook steeds meer op tentoonstellingen niet in de laatste plaats door het overschot aan kunstmatig in leven gehouden roofvogels. Waardoor het vliegen met duiven ook steeds moeilijker wordt. Hopelijk gaan ze de wolf ook herintroduceren en dan maar hopen dat ze elke Chihuahua gaan opvreten want dan wordt er wel opgetreden. Maar ons duivenliefhebbers wordt totaal geen enkele rekening gehouden. Wedden dat als er een schaap wordt opgevreten door een wolf er compensatie komt maar niet voor de duivenmelker die elk jaar tientallen duiven moet afstaan aan hongerlijdende en elkaar opvretende roofvogels. Waarschijnlijk allemaal bedacht door dezelfde bedenkers van de Oostvaardersplassen. Wanneer dringt het bij de Nederlanders eens door. Er is geen Natuur in Nederland en dat komt ook nooit meer of je moet de menselijke bevolkingspopulatie met 80% inkrimpen en alle hekken verwijderen.

Postduivensport is alleen nog voor de rijken

Op het ogenblik is in de postduivensport nog steeds een flink aantal liefhebbers. Ook al is de postduivensport in een snel tempo achteruit aan het gaan. Niet in de laatste plaats door de absurd hoge kosten van het vervoer. Wil je intensief met de postduivensport bezig zijn kost het je al gauw duizenden euro’s per jaar wat door een gemiddelde duivenmelker met een netto inkomen van 1500 euro per jaar niet meer is op te brengen. Een gemiddeld jong gezin kan die kosten niet opbrengen. De achteruitgang van de postduivensport is dan ook niet te wijten aan steeds minder wordende interesse.  Het is niet meer betaalbaar, het is niet meer op te brengen voor de gewone man. Dat is de grootste oorzaak van de in rap tempo stoppende postduivenhouders.

Postduivensport is de enige sport waar professionals en amateurs het tegen elkaar moeten opnemen

Een flink deel van de postduivensport is sterk geprofessionaliseerd en een deel is puur voor de hobby bezig.  Voor amateurs wordt het dan ook steeds minder leuk om nog ontzettend veel geld in een hobby te stoppen. Eigenlijk is het vreemd dat er geen verschillende categorieën  zijn.  Een categorie voor de profs en een categorie voor de amateurs om het makkelijk te houden. Dat heb je in het voetbal en andere takken van sporten ook. Helaas is de achteruit gang in de postduivensport voor een groot deel te danken aan de ouwe garde. De moderne tijd heeft onderandere bij het NPO nog geen intrede gedaan. Of dat ooit gebeurt is twijfelachtig en tegen de tijd dat de natuur of een flinke griepepidemie zijn werk heeft gedaan, is het waarschijnlijk te laat..

De postduivensport is ook bijzonder ingewikkeld en ondoorzichtig dat een nieuw lid er jaren voor nodig heeft om er enigszins wijs uit te worden. Wist je dat behalve de NPO die voor veel geld zijn domeinnaam moest verkopen om de claims van een zichzelf verrijkende software ontwikkelaar te betalen.  Het lijkt erop dat de grote mannen er alles aan gedaan hebben en dan bedoel ik ook werkelijk alles uit de kast hebben gehaald. Om het vooral voor nieuwe liefhebbers zo ingewikkeld mogelijk te maken. Dat elke gedachte om toe te treden tot de postduiven maffia in de kiem gesmoord wordt. De enige redding zou nog kunnen zijn een drastische en transparante heropbouw van deze ondoordringbare en vooral logge organisatie en het samenvoegen van alle tegenwerkende splintergroeperingen.. Je zult zien dat de postduivensport dan weer een stuk voordeliger en vooral leuker wordt. Omdat al die ondoorzichtige reisjes, etentjes en overige kosten van ontelbare meest onbegrijpelijke commissies dan niet meer uit de pot betaald hoeven te worden van de talloze zichzelf benoemende glorierijke bestuurders.

Heb ik het nog niet eens gehad over zoiets simpels als het inkorven. De mogelijkheden om je duiven mee te geven wordt alsmaar kleiner. Waardoor er steeds verder mee moet worden gereden. Dat ik mij afvraag of het niet goedkoper is om zelf je duiven ergens los te laten met een aantal gelijkgestemden. Er zijn verenigingen die bijna failliet gaan aan het wekelijks wegbrengen van de duiven naar de inzamelpunten omdat er 60 tot 120 km gereden moet worden (heen en terug) en dan ook nog eens flink betaald moet worden om een klein stukje in de vrachtwagen mee te mogen om gezamenlijk gelost te worden. Maar laten we eerlijk zijn er is ook een hoop oud zeer tussen de in hun broekzeikende licht dementerende ouwe mannen met hun rollators. Waardoor samenwerking tussen verschillende noodlijdende clubjes erg moeilijk is. En dat om redenen die al lang vergeten zijn en niemand meer interesseert.

Oeps, bijna vergeten

En dan hebben we het nog niet eens over de sierduivenwereld waarvan ik hoop dat deze door de partij van de dieren zo snel mogelijk wordt opgeheven. Voor het in stand houden van talloze onnatuurlijke gedrochten en het dierenleed wat daarmee gepaard gaat. Dat allemaal voor het jaarlijkse tentoonstellingsuitje. Maar dat standpunt wisten jullie al van mij 😉

O ja, vergeet iedergeval niet om hieronder even te reageren op dit artikel

Rui uitstellen

Stel voor dat je de hele zomer optimaal met je duiven wil vliegen dan is de rui een spelbreker. Normaliter begint de grote rui in Augustus maar zodra een duif vijf pennen heeft gestoten is de animo om te vliegen een stuk minder. En vaak is dat net in de mooiste tijd van het jaar.

Rui uitstellen

In de postduiven wereld is het heel normaal om de rui zolang mogelijk uit te stellen. Iedergeval tot de wedstrijden voorbij zijn waar je in wilt uitblinken. Niet omdat postduiven met een pen minder niet kunnen vliegen maar omdat het een hormonale kwestie is.

Duiven voelen zich minder goed in hun vel zitten wanneer de rui en dan met name de grote rui gaat beginnen. De grote rui gaat van start zodra de vijfde pen is gevallen wat vaak ook betekent dat de animo om te vliegen voorlopig voorbij is.

Voor de liefhebbers die hun duiven niet constant in het donker hebben zitten maar hun duiven in lichthokken hebben gehuisvest. Kan dit artikel je helpen de rui zo lang mogelijk uit te stellen.

Voor de liefhebbers die vroeg in het najaar mee willen doen met tentoonstellingen. Kunnen hier hun voordeel mee doen om de rui zo snel mogelijk te laten inzetten. Zodat de duiven tijdens tentoonstellingen in goede conditie zijn en klaar met ruien.

Het begint met de kweek periode

Wanneer je in de winter begint met kweken. Laten we zeggen eind November. Krijg je jongen die heel langzaam zullen ruien ook als je je duiven niet wilt verduisteren.

De ouders zullen ook de rui zo lang mogelijk willen uitstellen mits je het bij één kweekronde houdt.  Of de tweede kweekronde de duivinnen met hun jongen in een ander hok plaatst zodra de jongen maximaal 16 dagen oud zijn. Je weet dan zeker dat zowel de ouders als de jongen eind September pas gaan beginnen met ruien. Voor tentoonstellingsmensen niet fijn natuurlijk maar wel voor de liefhebbers die meer waarde hechten aan het vliegen met hun duiven.

Begin je in het voorjaar met kweken dan zul je jongen krijgen die normaal op tijd ruien. En meestal eind September begin Oktober helemaal klaar zijn met ruien. Voor tentoonstellingsfokkers is dit dus verstandiger. ook de ouders zullen op tijd klaar zijn met ruien wanneer je ze ook een tweede ronde jongen laat grootbrengen. Hou je het bij 1 ronde dan zijn de ouders nog aan het ruien wanneer het tentoonstelling seizoen begint.

Kweek je pas in de zomer dan zul je merken dat de jongen gelijk beginnen met ruien zodra de vleugel volgroeid is. Nadeel is dat je duiven dan nog niet geheel volgroeid zijn voor de aankomende shows.

Wil je dus jongen voor de tentoonstelling kweken dan kweek je in het voorjaar of vroeg in de zomer. Wil je juist zo lang mogelijk vliegen met je jongen en de rui zo lang mogelijk uitstellen. In dat geval kweek je beter winterjongen en niet meer dan 1 ronde van de ouders. Indien je de ouders ook zolang mogelijk aan het vliegen wilt houden.

Verduisteren om de rui uit te stellen.

Wil je de rui van je duiven zo lang mogelijk uitstellen. Kun je ervoor kiezen om je duiven te verduisteren. Dit betekent niet dat je je duiven de hele dag in het donker houd.

Verduisteren betekent dat je vanaf 15 Maart het aantal licht uren beperkt tot tien uur per dag. Dus vanaf 08.00 uur ‘s ochtends tot 18.00 uur ‘s avonds. Hebben je duiven normaal licht maar na tien uur licht gaat het licht uit en moeten de duiven in het donker de avond en nacht doorbrengen. Welke tijden je precies aanhoud is niet van belang zolang het maar niet meer dan tien uur licht per dag is.

Verduisteren houd je vol tot ongeveer de langste dag van het jaar om vervolgens te gaan bijlichten. Je houd nu het licht aan tot 14 uur per dag. Bijvoorbeeld van 08.00 uur ‘s ochtends tot 11.00 uur ‘s avonds.

Wil je de rui laten voltrekken dan stop je met bijlichten in September. De rui voltrekt zich dan en is afgelopen circa eind December. Hoe langer je wacht met het stoppen van bijlichten. Hoe langer het duurt eer je duiven klaar zijn met ruien om die reden adviseer ik je om in September te stoppen met bijlichten.

Duiven tentoonstellingen, wat een ellende

Duiven tentoonstellingen veroorzaken elk jaar weer dezelfde ellende. Zodra de grote duiven tentoonstellingen beginnen is het een kwestie van een paar dagen wachten en mijn mailbox zit weer vol met verhalen van liefhebbers die meegedaan hebben.

Verhalen na de duiven tentoonstellingen

Ik breng gezonde duiven naar de show, neem ze mee naar huis en een paar dagen later is me hele duivenkolonie ziek. Jonge dieren zijn ‘s ochtends nog gezond en ‘s middags leggen ze dood in het hok. Vele schrijnende verhalen hoor ik elk jaar weer ondanks dat je het aankaart bij besturen. Of dat je het bespreekbaar maakt op verschillende forums. Er veranderd niets terwijl een hoop ellende te voorkomen is.

Duiven tentoonstellingen, zou verboden moeten worden

Duiven tentoonstellingen zouden verboden moeten worden. Omdat we onze duiven willens en wetens elk jaar weer inzetten in een periode waarin onze duiven een laag natuurlijke weerstand hebben.

Verbieden zal niet makkelijk gaan maar verenigingen en clubs nemen ook niet zelf enige verantwoordelijkheid in dit probleem. Schijnbaar is een leuk dag voor de duivenliefhebbers belangrijker dan honderden doden een paar dagen na de freakshows.

Vreemde is dat veel duivenmelkers het ook eigenlijk wel weten en telkens weer tegen hetzelfde probleem aanlopen. Maar desondanks blijven ze toch meedoen met deze freakshows om hun eigen ego te bevredigen.

Zouden de duivenmelkers namelijk hun duiven pas willen inzenden wanneer hun duiven een hoge natuurlijke weerstand hebben. Zou je een hele hoop duivenleed kunnen besparen. Eerste jaar zullen clubs, verenigingen en bonden raar opkijken maar het jaar erop zullen ze eindelijk is gaan handelen naar iets wat zij al heel lang weten.

Oplossing is simpel

Verbieden van shows zal niet gaan. Mensen willen toch altijd blijven pronken met andermans veren. Voor de eer of een plastic vaantje. Maar daar hoeven duiven niet voor te sterven vind ik.

Duiven zijn het meest vatbaar voor ziektes tijdens en omstreeks de ruitijd. Omdat hun natuurlijke weerstand dan op het laagste peil is. In deze periode is het dan ook niet verstandig om vreemde duiven aan te schaffen of aan tentoonstellingen mee te doen. Oktober en November dus niet meedoen aan tentoonstellingen.

Wees een echte duivenliefhebber in tegenstelling tot al die clubbesturen die maar aan 1 ding denken. En dat is nog even gauw de kas spekken maar dat kan ook in December, Januari tot aan Juni aan toe. Of heb ik ongelijk?